Hallo iedereen!!!!

Ik ben hopeloos achter met de blog bijhouden, sorry, sorry sorry..............

Er is eigenlijk best het e.e.a. te vertellen, maar doordat je hier ook gewoon met je leven verdergaat kom je ineens tot het besef dat het laatste blogbericht alweer maanden geleden was; DIKKE FOEI!

Inmiddels hebben we alweer bezoek gehad van Bert z'n jongste zus, en is Oma Stegers hier 'as we speak' al 5 weken op visite, nog 2 weekjes en dan vertrekt ze weer naar het ijskoude Nederland, brrrr!

Best raar hoor.....kerst in je zwembroek! Het heeft geen charme of sfeer, je vergeet bijna om je kerstspulletjes tevoorschijn te halen, en als het er dan eenmaal staat, slaat het echt helemaal nergens op want binnen zitten doe je nou eenmaal niet met 30 graden......zucht!!....kerst zal nooit meer hetzelfde zijn.

By the way: WE WENSEN IEDEREEN EEN GEWELDIG 2010!!!!!!

Da's ook zoiets 'Oud en Nieuw'....

Vuurwerk is absoluut uit den boze, dat wordt niet verkocht aan particulieren, en als je het toch illegaal ergens afsteekt, loop je kans op een fikse boete of erger. Het mag alleen gecontroleerd worden afgestoken en dat is altijd in de stad, dus niks 'knallend' het nieuwe jaar in, errug saai mag ik wel zeggen. Tis natuurlijk niet zo raar dat het niet mag, iedereen weet natuurlijk hoe erg de bosbranden van het afgelopen jaar waren, dus de risico's zijn veel te groot, jammer maar helaas.

Afgelopen 24 november was het precies een jaar geleden dat we in Australië aankwamen. We wisten toen helemaal niks, waren er zelfs nog nooit geweest dus dat waren ongelooflijk spannende tijden, inclusief alle opstartproblemen, heimwee, kinderen die naar een nieuwe school gaan en meteen ook even een andere taal moeten leren en nieuwe vriendjes moeten maken, een huis waarvan de verkoop 2 keer niet doorging en de derde keer met veel, héél véél gedoe, omdat in tijden van economische crisis iedereen er een slaatje uit wil slaan (geef ze eens ongelijk), Bert die meteen in het diepe wordt gegooid in z'n nieuwe baan, en ik hele dagen thuis omdat het nou eenmaal niet makkelijk is om hier aan een parttime te komen zonder dat de kinderen er al teveel last van hebben, en verder ken je natuurlijk helemaal niemand dus dat draagt ook niet echt bij aan de feestvreugde, ja er is natuurlijk m'n nicht Elsa, maar die woont ook niet echt om de hoek en zij hebben hun eigen leven, dus die wil je ook niet steeds lastigvallen.

Afijn, het is dus een bewogen jaartje geweest, en ondanks de leuke verhaaltjes op de weblog was het echt niet alleen maar rozengeur een manenschijn, integendeel, maar op die verhalen zit nou eenmaal niemand te wachten. Toch wilde ik het nu wel graag opschrijven omdat het nu eigenlijk wel lekker gaat, en alle stress en gedoe gelukkig zo goed als over is. We kijken weer met een frisse blik en zijn als gezin hier absoluut door gegroeid en sterker geworden, je wordt er in ieder geval wel lekker zelfstandig van, haha.

Had mij een half jaar geleden gevraagd of ik een enkeltje Nederland wilde en ik had meteen m'n koffer gepakt, maar nu denk ik dat ik nog maar een poosje blijf en ga genieten van het land, want er is hier nog zoveel te zien en te doen, en wat is nou een jaar? Ik kan nog niet zeggen of we hier blijven of terug gaan naar Nederland, dat is nog te vroeg, in ieder geval zitten we nu beter in ons vel en laten we het maar komen zoals het komt.

Nou, genoeg zware verhalen, de volgende keer weer iets luchtigers.

Het is inmiddels 5 januari, dus de datum klopt niet helemaal meer.

HOI...............

We zijn voor het eerst met de campertrailer weggeweest naar Echuca, da's ongeveer 200 kilometer boven Melbourne, en ligt aan de Murray rivier.

De Murray is zeg maar de grens tussen Victoria en New South Wales, en staat stijf van de campings en leuke plaatsjes waar van alles te doen valt.

We hebben een bootje gehuurd, een zgn. 'tinny' om es effe lekker over de Murray te scheuren.

Onder de 16 mag je geen gemotoriseerde vaartuigen bedienen/besturen, maar regels zijn er nou eenmaal om overtreden te worden, dus de kinderen hebben ook even lekker gas gegeven.

Helaas werkte het weer niet echt mee en zijn we inplaats van de geplande 8 dagen, maar 4 dagen gebleven.

De eerste dag was het stralend weer met een lekker temperatuurtje, zo'n 25 graden met zon. Helemaal goed dus, en de tent opzetten ging ook redelijk makkelijk.

De tweede dag was het 's-morgens heerlijk weer, maar laat in de middag ging het bewolken en werd het al kouder, 's-nachts was het rond het vriespunt, en geloof mij...dat is echt KOUD als je in een tent slaapt! We hadden een dubbel dekbed en een extra fleecedeken op het matras gelegd, maar ik lag alsnog vastgevroren, en was even bang dat ik over 10.000 jaar goed geconserveerd door een paar archeologen ontdekt zou worden, haha.

Oké, dat het dan 's-nachts koud is dat neem je dan op de koop toe, het hoort erbij dus je gaat niet meteen piepen.

Maar tot overmaat van ramp ging het de volgende avond regenen, en niet zo'n klein beetje ook.

Nou is het zo dat als je een nieuwe (canvas) tent hebt gekocht, er langs de stiknaden allemaal héle kleine gaatjes zitten, die je bijna niet ziet, maar die een behoorlijke hoeveelheid water doorlaten omdat het zich nog moet 'zetten', errug fijn!!! En echt waar, álle naden, binnen en buiten, hebben zich prima 'gezet', met als gevolg dat niet alleen buiten alles drijfnat was, maar we binnen ook met een dweil aan de slag konden......echt lachen dus.

De volgende dag was het gelukkig droog en redelijk zonnig, we wisten al dat de rest van de week er nog meer regen voorspeld was, dus hebben we alles maar ingepakt en zijn we maar naar huis gegaan.

Ik heb het altijd al gezegd, een tent is niks voor mij, daar ben ik niet op gebouwd, haha. We hebben ook maar meteen besloten dat we de trailer maar weer wegdoen en toch maar weer gaan kijken voor een caravan, hoewel die hier peperduur zijn. Het moet dan dus wel een hele oude worden, we hebben al op internet zitten speuren, ik kom niet meer bij, want wat wij kunnen betalen is echt spuuglelijk, lomp en uit de oertijd, maar ja, je zit wel lekker droog en warm.

We hebben dan maar een dagje Melbourne Museum gedaan, daar was een expositie over 'Star wars', Angelo is er gek op, en Nina vond het ook erg leuk, tja je moet wat....

AAAAHHHH!!!!!


De lente is weer in aantocht......

Na een winterperiode van 3 maanden, begint hier op 1 september de lente weer, de bomen hebben al volop bloesem en de eerste verse groene blaadjes dienen zich al aan, hééérlijk!

Er zit echter ook een nadeel aan. Er zijn nou eenmaal mensen die helemaal uit hun stekker gaan als de eerste zonnenstralen zich weer aandienen, laat ik nou net met zo iemand getrouwd zijn, (da's erg hoor).


Ik had een tijdje geleden op de weblog geschreven dat we een off-road campertrailer hebben gekocht, en zoals de naam al doet vermoeden kun je daar dus mee off-road kamperen, het punt is alleen dat je daar ook een off-road auto voor moet hebben, en die hadden we dus niet! Precies ja, hádden, want ik zei toen al dat ik Bert een beetje ken, en dat die 4x4 niet zo lang op zich zou laten wachten. En jawel....nu het weer een beetje lekker weer wordt moest het er natuurlijk van komen; avond aan avond zat ie met z'n neus op internet te spitten, want er moest en zou een terreinwagen komen......nou......HIJ IS ER HOOR!!!







We hebben een prachtige rode, vette Nissan Patrol gekocht!













Vandaag hebben we er fijn een stukje mee gereden, hij was schoon en glanzend gepoetst, dus helemaal klaar voor een ritje, behalve dan als Bert er mee aan de slag gaat hè, die doet er dus alles aan om 'm zo goor mogelijk te krijgen, en..jawel, da's heel goed gelukt.







Hij mocht hem dan ook zelf fijn weer schoonmaken, dat heeft ie gedaan, dus nu staat ie weer schoon en glanzend gepoetst te wachten op het volgende ritje.

hallo,
hier ben ik weer, (Nina) schrijf ik weer eens een berichtje.
we hebben nieuwe mensen van Nederland ontmoet.
die hebben een zoontje van vijf , en heb met HEM gespeeld de hele tijd,

END OF STORY!!!!!!!

Afgelopen zaterdag zijn we naar Sovereign Hill geweest.

Dat is een nagebouwd stadje uit 1880 ten tijde van de 'goldrush'.

Er zijn een aantal goudmijnen, waar we ook in zijn geweest, zo'n 30 meter onder de grond, best diep..en koud..en vochtig.., ik was blij dat ik weer boven de grond stond na 40 minuten, en dan te bedenken dat in die tijd die mannen uren onder de grond stonden te hakken en stof in te ademen, hoe noemen ze dat ook al weer 'die goeie ouwe tijd'?? Nou doe mij dan maar de 'moderne tijd' dat gaat me ook prima af hoor.

We hebben mensen leren kennen uit Nederland die ongeveer gelijktijdig met ons de 'grote stap' hebben gemaakt, ze woonden ook in Berwick, dus we deden nog weleens een bakkie bij elkaar, best prettig om af en toe eens in je moers taal te kakelen en je maakt elkaar wijzer. Afijn, ik had al een tijdje niks gehoord van Lia en dacht, ik stuur effe een krabbeltje om weer wat af te spreken, dus ik kijk op d'r hyvessite en ik zie tot mijn grote verbazing dat ze teruggaan naar Nederland!! Ik was in shock, als er al mensen gemotiveerd waren om hier een bestaan op te bouwen dan waren zij het wel, meteen de telefoon gepakt en gevraagd wat er aan de hand was.

Door allerlei omstandigheden (waar ik niet over zal uitwijden omdat dat hun privézaken zijn) zijn ze gedwongen om terug te keren naar Nederland met hun twee kindjes, heel triest en jammer dat ze weggaan, maar ze hebben het wel geprobeerd en dat is iets om trots op te zijn. Velen willen het, weinigen doen het, (klinkt wel poëtisch hè).

Door dit gebeuren wel weer 'nieuwe' mensen leren kennen, Anouk en Michael en zoontje Mitchell, die hebben hun deuren opengezet voor Rob en Lia en hun kinderen, die even nergens konden wonen en slapen omdat hun spullen weer in de container zaten.

De dag na het vertrek van Rob en Lia, zijn we met Anouk, Michael en Mitchell naar de Dandenong Ranges gegaan om de coccies (kakatoes) en papegaaien te voeren, dat vonden de kinderen natuurlijk superleuk, meteen maar even een terrasje gepakt, en de bittere nasmaak van het verse afscheid maar even weggespoeld met een wijntje, dat helpt altijd!

Het is winter in Melbourne!

Nou ja, winter kun je het niet echt noemen, 's-nachts wordt het zo'n graadje of 5, en overdag is het rond de 15 graden met een strakke blauwe lucht en een zonnetje, dus best te doen.

Nina zit tegenwoordig op dansles, ze krijgt les in; hiphop/tap/en jazz, echt superleuk als je die meiden zo bezig ziet. Een paar weken geleden had ze een uitvoering in een heus theater, bloednerveus was ze!! Ze had de opdracht gekregen om 'big hiphophair' te maken, da's best lastig natuurlijk, want wat is in godsnaam "big hiphophair"????? Ik heb dus een haarstuk met gekleurde strengen haar gekocht en dat bleek een succes, het resultaat was geweldig, de uitvoering ook! Er zijn opnames gemaakt door professionele cameramensen maar de dvd hebben we nog niet, omdat ze nu vakantie heeft.

Aankomende maandag gaat Angelo voor het eerst kennismaken op scouting, ik ben heel benieuwd! Bert heeft vorige week de leider gesproken, en als we dat zo eens hoorden dan is het supergaaf, ze gaan caving doen (grotverkennen) en bergbeklimmen, abseilen, survivalkampen, kanoen, enz,enz...

Hij heeft er helemaal zin in, nou ik ben benieuwd want Angelo is niet zo'n 'doener', het zal niet meevallen om alles wat een beeldscherm heeft in te ruilen voor wat echte actie!

Af en toe gaan we er wel op uit, maar omdat het nu winter is en ook regelmatig regent en vroeg donker wordt lukt dat niet altijd. We zijn wel pas even lekker in het bos geweest, nadat het flink geregend had, er waren wat watervallen die we wel graag wilden zien, niet echt spectaculair, maar wel de moeite waard. Het was een flinke wandeling, en het was behoorlijk glad, dus we drukten de kinderen steeds op het hart toch vooral voorzichtig te zijn, dat ging gelukkig goed. Bert klom op een gegeven moment op een grote rots omdat hij dat wel stoer vond voor een foto, dus ik zeg nog "kijk nou uit, want het is daar spekglad", dus hij zegt "Jaja, ik kijk heus wel uit hoor" Niet dus......hij springt soepeltjes van de rots, glijdt uit, en klapt keihard op z'n reet in de blubber!!! Helaas heb ik er geen foto van, maar ik heb wel heel hard gelachen

Hi Guys,
Is het alweer een beetje weer in het koude kikkerlandje?

Het is hier nu halen en brengen zoals dat heet, soms zonnig en lekker, en soms regenachtig en somber, ik vind het helemaal niks geef mij de zomer maar, en de winter moet nog komen!!

Nja....winter kun je het ook niet echt noemen want verder dan rond het vriespunt 's-nachts komt het hier niet.

Afijn, met het oog op het voorjaar dat onherroepelijk volgt op de winter, zaten we al druk te fantaseren over wat we allemaal willen zien en doen, want na alle drukte en commotie willen we er ook wel even tussenuit, en ja hoe ga je dat dan doen? Ik bedoel, we hebben natuurlijk de caravan moeten verkopen, die paste net niet in de container maar kamperen vinden we toch nog steeds erg leuk.

Een paar weken geleden was er een caravan-en campershow in Caulfield ( huh?? waar??) nou da's redelijk in de buurt, dus wij er naar toe, meer met het idee om te kijken hoe dat hier gaat, nou ik kan je ze zeggen dat het hier super populair is, en die show was zo verschrikkelijk groot dat we eigenlijk 2 dagen hadden moeten hebben om alles te kunnen zien.

Daar hebben we de campertrailers ontdekt, zeg maar een soort vouwwagen maar dan stoer! Jaja, ik weet dat ik altijd heb geroepen 'kamperen leuk, maar ik ga niet in een tent!', Maar met het oog op het klimaat hier, en niet te vergeten de kosten (want caravans zijn hier godsgruwelijk duur) heb ik toch maar besloten om mijn mening wat bij te stellen, zij het met enige weerstand, en voor de campertrailer te gaan.

Bert heeft met dit soort dingen aan een half woord genoeg en is gelijk gaan spitten op E-bay, wat trouwens wel erg leuk is, en ja hoor....inmiddels zijn wij de trotse bezitters van een fonkelnieuwe 4x4 off-road campertrailer, klinkt goed he, beetje jammer dat ik er nog geen 4x4 off-road terreinwagen bij heb, maar ook dat komt vast goed, (hij is alweer aan het spitten!!!).

Nu effe iets heel anders, onze kat Jack is raar!

We hebben een boom in de tuin staan, en daar speelt Jack dagelijks in, het is 'zijn' boom. Hij klimt erin, zoekt mooie blaadjes uit, die hij vervolgens 'plukt' dan mee naar beneden neemt en ze ergens dumpt, het liefst binnen maar daar ben ik het tot zijn frustratie niet mee eens. Daar kan hij uren mee zoet zijn met dat 'plukken', en als hij genoeg gedaan heeft en hij heeft dorst dan drinkt ie uit het vogelbadje de sukkel, ik heb tegen hem gezegd dat het een vogelbadje is, het staat er zelfs op geschilderd, er staat 'vogel' en 'bad' op in het Chinees, hmm...... misschien is het toch een taalprobleem?

Zo, hèhè........

Daar zijn we weer eens, het heeft allemaal wel erg lang geduurd voordat jullie weer eens iets van ons hoorde, maar dat had alles te maken met een laptop die ernstig ziek was!!

Gelukkig kon de man van mijn nicht (Greg) hem weer 'genezen' want hij weet er veel meer van dan wij, dus kortom, we zijn weer helemaal terug.

Pa en ma besloten om 'the Great Ocean Road' te doen, dus ik dacht oké, het autorijden links was toch wel lastig dus dan boeken we een bustrip van drie dagen, inclusief 2 overnachtingen en maaltijden en een Aussie BBQ, klinkt goed toch???

Afijn ik dus geboekt, en ze gingen vol verwachting op weg.........

's-Avonds kreeg ik een verontrustend telefoontje van mn moeder of dit nou wel de bedoeling was zo? Wat bleek, het was een backpackers arrangement en ze moesten dus op een 10-persoonskamer slapen! Op stapelbedjes!!!

Gelukkig hoefden ze alleen maar met 1 Belg de kamer te delen dus dat viel mee.

Veel gedaan en gezien onderweg, ook door grotten gekropen, héle smalle grotten, veel gelopen en uiteindelijk was het toch wel heel gezellig geweest.

Ook zijn ze 11 dagen naar Queensland geweest naar Surfers Paradise, prachtig strandgebied waar het normaal gesproken ook geweldig weer is, maar helaas, nu liet het weer behoorlijk te wensen over; regen, storm, enz.... erg jammer van het weer maar ja dat is nou eenmaal niet te voorspellen, ook hier niet.En terwijl pa en moe in Queensland zaten met kaplaarzen aan en een zuidwester op hadden wij hier schitterend weer, inmiddels hadden de kinderen ook paasvakantie dus konden we er weer eens evenjes op uit. We waren uitgenodigd bij vrienden van Elsa en Greg, om daar de paasdagen door te brengen in hun strandhuis in Blairgowrie (wie kent het niet?).

Dus dat hebben we gedaan, toen we bij David en Maree aankwamen bleek dat ze een schitterend huis hebben precies tussen de oceaan en de Melbourne baai in, compleet met zwembad en tennisbaan, erg prettig hoor. Ook bezit de familie van David een Jetti, dat is een lange pier die de zee inloopt en daarop is een soort strandhuisje gebouwd met een terras, echt superleuk. We zijn met de tinny (metalen bootje) gaan varen en wat denk je??? Dolfijnen gespot zo'n 15 meter van ons bootje af, dat was echt SUPERGAAF!!!! De avonden hebben we in gepaste dronkenschap doorgebracht bij de bbq, en de kinderen waren het zwembad niet uit te slaan. De volgende ochtend hebben we eieren verstopt voor de kinderen (David en Maree hebben ook een zoon en een dochter) voor de 'easteregg hunt', dat konden we lekker buiten doen omdat zij zo'n groot terrein hebben met veel bomen en struiken, de kinderen vonden het echt geweldig dus dat was een heel geslaagd weekend.

Afgelopen weekend zijn we met de kinderen naar de Myuna Farm geweest, dat is een soort kinderboerderij maar dan enorm groot, picknickmand mee en wegwezen.

Nina wilde zo graag paardrijden maar de Shetlanders op de Myuna Farm waren veel te klein, en voor één rondje stappen wilde ze echt niet in de rij gaan staan. Tja en wat doe je dan.....? Manege zoeken? Jawel, dat hebben we dus gedaan, hier vlakbij zit een manege en daar zijn we gaan kijken, supermooi en supergroot en superverzorgd! Maar ook superduur en superenge mensen dus daar waren we zo weer weg, niks voor ons, doe maar lekker normaal! Toen herinnerde Bert zich dat we een tijdje geleden een soort manege gezien hadden, dat was nog een stuk rijden zo'n 27 km hiervandaan en destijds was het dicht maar we wilden toch gaan kijken of er nu dan iemand was. En ja hoor, toen we daar aankwamen was het een drukte van belang, niks kouwe kak, niks mooi en verzorgd, maar wel ontzettend leuke mensen die hart hebben voor hun dieren en die het niet kan schelen of ze de laatste nieuwe rijbroek wel aanhebben, afijn...wij daar naar binnen om te vragen of en wanneer het mogelijk was dat Nina een keertje zou kunnen rijden en wie schetst onze verbazing als de eigenaresse van het spul ons vraagt of ze misschien meteen een buitenrit wil gaan maken door de bush!!! Dus dat kind staat daar te springen als een bos vlooien en Angelo wilde dat ook weleens meemaken, ja dan kan je natuurlijk geen 'nee' meer zeggen, dus werden er als een speer twee paardjes gezadeld en onder begeleiding van drie ervaren ruiters vertrokken onze spruiten richting bos, om daar eens effe lekker een uur de cowboy uit te gaan hangen, géwéldig......

maar volgende keer gaan we wel met z'n vieren, IK WIL OOK! En daarna kunnen we ook bbq-en bij een kampvuur als we dat willen, en geloof mij, wij willen dat!!!!!!!

Wordt vervolgd......