Hi allemaal, Ruim twee weken geleden zijn opa en oma aangekomen in Melbourne, om een poosje te genieten van Australië en hun kleinkinderen. Wel een hele omschakeling van het koude vriesweer in Nederland naar de hitte in Victoria, maar afijn zebeginnen zich al aardig aan te passen,

We zijn inmiddels naar m'n nicht Elsa en haar man Greg geweest die zo'n beetje in centrum Melbourne wonen, wel apart dat je zover weg dan ineens ook nog ergens familie hebt zitten.

Afgelopen weekend was er de jaarlijkse Berwick show, een hele happening,

met kermis, paardrijden, een ute-show (een soort pick-up) een motorstuntshow,

de politie-band, dat was echt supergaaf die swingden echt de pan uit, dat zouden ze in Nederland ook es moeten doen, want de politie hier is toch een stuk blijer

. En heel wat dieren waaronder Alpaca's, dat zijn Lama's maar dan in kleine uitvoering, ik heb ook nog samen met Bert en m'n vader pistoolschieten gedaan, en natuurlijk was ik de beste!!!!! Tja, ik ben tenslotte niet voor niks kampioen geweerschieten hè........

De kinderen gaan goed op school, hun Engels gaat met sprongen vooruit, het is echt verbazingwekkend te zien hoe makkelijk ze dat oppikken, als ik Nina van school ga halen dan loopt ze met een vriendinnetje te kletsen alsof ze nooit anders heeft gedaan!!! Je merkt nu al dat het overschakelen na schooltijd van Engels naar Nederlands soms heel verwarrend voor ze is.

Autorijden gaat me steeds beter af, ik zit niet meer met de zenuwen in m'n lijf penen te zweten als ik de straat uit moet!! Afgelopen zaterdag zijn we met 2 auto's naar Melbourne-stad gereden, en dat ging prima, ik ben trots op mezelf! Nou moet ik m'n vader effe een beetje les gaan geven in het links rijden, we hebben al een keer een poging gedaan, en dan is het fijn als je je zenuwen een beetje in bedwang kunt houden, hahaha........! Ach het komt heus wel goed, denk ik, maar als ze wat willen gaan zien dan zal ie wel moeten, dus zweep erover en gaan!

Groetjes van ons allen!

BUSHFIRES!!!!

Afgelopen zaterdag, 7 februari begon de dag met een stralende blauwe lucht, snikheet was het, 's-ochtends al, het zou rond de 45 graden worden! We zaten aan de koffie, buiten onder ons prieeltje.

Op een gegeven moment begon het te waaien en best wel hard ook, op ons prieeltje zat een doek geknoopt tegen de zon, maar het begon zo hard te waaien dat het doek losliet en we bang waren dat het zou scheuren, dat hadden we al eerder meegemaakt die harde wind maar nu ging het wel heel erg tekeer, het doek moest er dus af maar dat betekende ook dat we dan geen schaduw meer hadden en dat heb je hier echt nodig.

Dus Bert stelde voor om even naar een bouwmarkt te gaan om een groot schaduwdoek te kopen, de kinderen wilden niet mee want die hadden weer nieuwe films en die wilden ze graag zien, ze mochten thuisblijven om filmpjes te kijken ze zijn nu zo groot dat dat wel kan. Wij eerst naar Mitre10, dat is een soort tuincentrum maar daar hadden ze niet wat we zochten. Toen we daar wegreden zag ik een stuk verderop hele rare grote wolken, dus ik zeg tegen Bert:"moet je zien wat een rare lucht, ik vind het wel vreemd die grote wolken waar komen die ineens vandaan??" En alsof ik het aanvoelde zei ik dat ik naar huis wilde, dus Bert vroeg waarom ik nou ineens naar huis wilde, en ik zei dat ik ongerust was over de kinderen omdat ik bang was voor brand, we wisten toen nog van niks!!!!! Snel gingen we even naar Bunnings (soort Gamma in het kwadraat), en daar hadden ze wel wat we zochten, gelukkig, inmiddels was het zo heet en waaide het zo hard dat je nog met moeite buiten kon ademen. Dus snel in de auto en naar huis. Onderweg kwamen we een colonne brandweerwagens tegen, ik denk een stuk of 6, die met gillende sirenes in dezelfde richting als wij reden, dus richting Berwick, toen kreeg ik het wel een beetje benauwd! Gelukkig reden ze door toen wij onze afslag namen en was ik blij dat ik eindelijk de straat inreed en zag dat alles oké was.

Bert ging toch maar beginnen met z'n schaduwdoek, maar eigenlijk was het geen doen, uiteindelijk moest hij ermee stoppen want het was niet meer verantwoord om buiten te zijn met die hitte, het enige wat je kon doen was je rustig houden en de koeling aan in huis.Na een tijdje zagen we de kleur van de lucht veranderen van blauw naar oranje en grijzige mist (althans zo leek het). Dus wij dachten in eerste instantie dat het smog was, maar omdat het zo hard waaide kon dat eigenlijk helemaal niet, toch maar even buiten kijken wat het dan wel was, vanuit onze achtertuin kunnen we behoorlijk ver zien, want we wonen op een heuvel met uitzicht, en op dat moment zagen we de rookwolken en roken we de brandlucht, het was vrij dichtbij in Narre Warren, dat is hier zo'n 6 km vandaan, we hoorden overal sirenes en we zagen de helicopters overvliegen, dan schrik je toch wel even, want alles was gortdroog en door de keiharde wind weet je dat dat vuur een perfecte voedingsbodem heeft. Later hebben we ons pas gerealiseerd hoe ernstig de situatie was en dat er op verschillende plaatsen enorme branden woedden. Zelfs nu nog zijn er een aantal branden aan de gang, de wind is weer aan het aantrekken en het wordt weer warmer, en regen is voorlopig ook nog niet in zicht, geen prettig vooruitzicht, we hebben al genoeg ellende gezien hier op tv en in de krant, de foto's spreken voor zich...........................

Poehpoeh.....wat een hitte zeg,







dat zijn wij kouwekikkerlanders niet gewend hoor, vandaag is het 41 graden!!! maar gelukkig hebben we koeling in huis dus het is het beste om gewoon lekker binnen te blijven



A.s. maandag gaan de kinderen voor het eerst naar hun nieuwe school, ik ben heel benieuwd wat ze ervan gaan vinden, de school is splinternieuw en wordt dan ook voor het eerst in gebruik genomen na de zomervakantie (die duurt hier van december tot februari), ik ben blij dat ze weer wat gaan doen na 10 weken op m'n lip te hebben gezeten, maar al met al is dat eigenlijk heel goed gegaan met die twee, tja ze moesten wel, want ze hadden alleen elkaar om mee te spelen, de vriendjes zullen nu ook wel gaan komen hoop ik.




En ze gaan schoolkleding dragen GEWELDIG!!! nooit meer dat gezeur van "dat staat me niet" of "ik wil dat niet aan" en geen gedoe meer op school over merkjes enzo, ik ben helemaal voor, en de kinderen vinden het zelf ook leuk, gelukkig...



















We hebben een nieuwe huisgenoot, hij heet Jack en is een kitten van nu 13 weken oud, eigenlijk wilde ik geen huisdieren meer, maar ja als je dochter dan met tranen in haar ogen smeekt om een klein katje of hondje of konijntje of, of, of...... ja het maakte eigenlijk niet zoveel uit wat het zou worden, maar dat er iets moest komen dat was wel duidelijk (we hadden het tenslotte in een vlaag van verstandsverbijstering beloofd, in de hoop dat ze het weer zouden vergeten, dom,dom,dom) dus op een zonnige zaterdagmorgen besloten we om eens te gaan kijken bij een kattenopvangcentrum genaamd "Ingrids Haven". Daar zaten grote katten met een "verleden" en een grote ren met kittens die waren "gered" door Ingrid omdat deze katjes uiteindelijk geen goed leven tegemoet konden zien. Afijn grote ren dus, de kinderen mochten in de ren met de kittens spelen, ik denk zo'n stuk of 20, maar Jack (die naam hebben we hem zelf gegeven) eiste de kinderen eigenlijk meteen op, door op hun schoot te kruipen en zo hard als hij kon te spinnen, en zo heeft hij zichzelf leuk weten te verkopen, dus Jack had ons vanaf dat moment uitgekozen als adoptiegezin, kinderen superblij natuurlijk, maar we zijn wel illegaal bezig want eigenlijk mogen we hier geen huisdieren in huis, en volgens mij weet Jack dat want hij gedraagd zich echt voorbeeldig, de kleine engerd.



Eindelijk hebben we onze spulletjes weer!!!!!!!!!









We hebben er lang op moeten wachten, maar na twee maanden was het afgelopen week dan eindelijk zover.






Maar voordat je alles weer in huis hebt ben je wel weer effe verder, zo makkelijk was dat niet.






Allereerst moesten we wachten totdat de container ingeklaard was (hij was op 6 januari aangekomen in de haven van Melbourne) dat kost je zo'n beetje 500 dollar, dan denk je dat je er bent, HA, mooi niet hè.

De douane wil dan dat de container naar een depot wordt gebracht voor inspectie, dus gaat er weer een paar dagen overheen voordat iemand daar tijd voor heeft, maar je wacht netjes af, want wat moet je anders, formuliertje zus formuliertje zo, dan eindelijk komt er iemand om te inspecteren, en wat blijkt!!!! ZE HEBBEN DE GEHELE CONTAINER GELEDIGD IN EEN LOODS, DANKUWEL!

Al onze dierbare en kostbare spulletjes in een hoek van een loods gekwakt, en dat kost u 1150 dollar Mister Wolda!!!!HUH??????Waarom??? Ja ehh..zo gaat dat, en die mensen die al uw spullen héél voorzichtig uit de container hebben gehaald moeten ook betaald worden en de loodsruimte die u gebruikt, en de inspectie, enz,enz.....O wist u dat niet, jammer hoor, ja shit happens.

En weet u wat; dan maken we twee dozen open en dan keuren we alles goed want ja we gaan natuurlijk niet alles nakijken hè, en dan mag u fijn zelf een vrachtwagentje huren, en daar mag u alles ZELF weer inladen, want wij mogen dat niet ivm. met verzekering enzo, u weet wel.....



Jezus wat een domper was dat zeg, zo was het ons dus niet verteld, maar Bert kon fijn twee keer een vrachtwagen volladen in z'n eentje (het was toen ook 40 graden!) want in één vracht ging het niet lukken, en hier voor de deur samen uitladen, we waren echt hélémaal versleten, maar alles is er, en wonder boven wonder, alles is nog heel en redelijk netjes gebleven, dus dat valt weer mee. En Nina heeft haar lievelingsknuffel weer terug na 2 maanden, we wisten niet zeker of die erbij zou zitten, want ineens was ie weg, dus we hoopten dat iemand hem ergens in een doos had gepropt, pffffff.....gelukkig hebben we hem gevonden, dikke tranen van blijdschap had ze, ze was zo blij, nou en ik ook hoor geloof me, ze heeft 2 maanden m'n kop gek gezeurd om dat ouwe stinkding (vind zij niet) wat een opluchting zeg.


Kortom, we zijn weer een beetje "thuis" en het gewone leven kan weer beginnen, maar dan iets warmer.





Groetjes Clau

Hoi allemaal,

inmiddels is het 1 januari, dus bij deze voor iedereen: GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!!!!!!!!!!!!

Bert is nu volop aan het werk, hij is al een week in Sydney geweest, en twee keer een paar dagen in Adelaide, en ik ben aan het soppen en boenen geweest in ons "nieuwe" stulpje, dat was ook wel nodig want de vorige bewoners waren niet van het meest frisse soort! (ik zal jullie de smerige details besparen) maar het is nu bijna klaar dus laat die container nu maar komen, kan niet wachten tot ik m´n eigen spulletjes weer heb.

We zijn in het Yarra Ranges National Park geweest, "leuk!" dachten wij, effe naar een natuurpark, was ook heel leuk, want we zijn daar bij een grote waterval wezen kijken, (zie profielfoto), en we hoorden over een oud goudzoekersstadje dat heet Woods Point, maar dat was best een stuk rijden, door het bos, over gravelwegen, en we kwamen hélémaal niemand tegen, en rijden over gravel duurt dus drie keer zo lang als rijden over asfalt........

Maar ja, op de heenweg als het nog gewoon daglicht is en er is nog genoeg te zien, dan heb je daar niet zo´n erg in, en dan rij je vrolijk verder, en verder en verder........uiteindelijk kwamen we dus toch aan in Woods Point, nou hartstikke leuk, de tijd is daar stil blijven staan 80 jaar geleden, leuk hoor, maar we waren daar snel uitgekeken, tja, en dan moet je terug hé!

Afijn het was inmiddels bijna 8 uur ´s-avonds, en rond half tien wordt het toch echt wel donker hier, we hebben er dus drie uur over gedaan om thuis te komen, waarvan 1,5 uur door een donker bos, met hééééle hoge bomen waardoor je dus geen ontvangst hebt voor je navigatie en ook niet voor je mobiel, en je komt geen mens tegen.............ik heb met het angstzweet in m'n bilnaad gezeten!!!!!! Had ik maar nooit naar" The blair witch project" gekeken, pffffff....JA HET WAS ENG! Met een grote E!

En dan hebben we nog twee schatjes van kinderen die achterin de auto aan je vragen "zeg mam, je moet nu zeker aan die ene film denken hè??" Ja toen wel ja.....bedankt kinders!

Maar goed we hebben het overleefd, ben nog nooit zo blij geweest om thuis te komen geloof ik.

Op naar een volgend avontuur !!!!!

Groetjes uit een zonnig Melbourne