BUSHFIRES!!!!

Afgelopen zaterdag, 7 februari begon de dag met een stralende blauwe lucht, snikheet was het, 's-ochtends al, het zou rond de 45 graden worden! We zaten aan de koffie, buiten onder ons prieeltje.

Op een gegeven moment begon het te waaien en best wel hard ook, op ons prieeltje zat een doek geknoopt tegen de zon, maar het begon zo hard te waaien dat het doek losliet en we bang waren dat het zou scheuren, dat hadden we al eerder meegemaakt die harde wind maar nu ging het wel heel erg tekeer, het doek moest er dus af maar dat betekende ook dat we dan geen schaduw meer hadden en dat heb je hier echt nodig.

Dus Bert stelde voor om even naar een bouwmarkt te gaan om een groot schaduwdoek te kopen, de kinderen wilden niet mee want die hadden weer nieuwe films en die wilden ze graag zien, ze mochten thuisblijven om filmpjes te kijken ze zijn nu zo groot dat dat wel kan. Wij eerst naar Mitre10, dat is een soort tuincentrum maar daar hadden ze niet wat we zochten. Toen we daar wegreden zag ik een stuk verderop hele rare grote wolken, dus ik zeg tegen Bert:"moet je zien wat een rare lucht, ik vind het wel vreemd die grote wolken waar komen die ineens vandaan??" En alsof ik het aanvoelde zei ik dat ik naar huis wilde, dus Bert vroeg waarom ik nou ineens naar huis wilde, en ik zei dat ik ongerust was over de kinderen omdat ik bang was voor brand, we wisten toen nog van niks!!!!! Snel gingen we even naar Bunnings (soort Gamma in het kwadraat), en daar hadden ze wel wat we zochten, gelukkig, inmiddels was het zo heet en waaide het zo hard dat je nog met moeite buiten kon ademen. Dus snel in de auto en naar huis. Onderweg kwamen we een colonne brandweerwagens tegen, ik denk een stuk of 6, die met gillende sirenes in dezelfde richting als wij reden, dus richting Berwick, toen kreeg ik het wel een beetje benauwd! Gelukkig reden ze door toen wij onze afslag namen en was ik blij dat ik eindelijk de straat inreed en zag dat alles oké was.

Bert ging toch maar beginnen met z'n schaduwdoek, maar eigenlijk was het geen doen, uiteindelijk moest hij ermee stoppen want het was niet meer verantwoord om buiten te zijn met die hitte, het enige wat je kon doen was je rustig houden en de koeling aan in huis.Na een tijdje zagen we de kleur van de lucht veranderen van blauw naar oranje en grijzige mist (althans zo leek het). Dus wij dachten in eerste instantie dat het smog was, maar omdat het zo hard waaide kon dat eigenlijk helemaal niet, toch maar even buiten kijken wat het dan wel was, vanuit onze achtertuin kunnen we behoorlijk ver zien, want we wonen op een heuvel met uitzicht, en op dat moment zagen we de rookwolken en roken we de brandlucht, het was vrij dichtbij in Narre Warren, dat is hier zo'n 6 km vandaan, we hoorden overal sirenes en we zagen de helicopters overvliegen, dan schrik je toch wel even, want alles was gortdroog en door de keiharde wind weet je dat dat vuur een perfecte voedingsbodem heeft. Later hebben we ons pas gerealiseerd hoe ernstig de situatie was en dat er op verschillende plaatsen enorme branden woedden. Zelfs nu nog zijn er een aantal branden aan de gang, de wind is weer aan het aantrekken en het wordt weer warmer, en regen is voorlopig ook nog niet in zicht, geen prettig vooruitzicht, we hebben al genoeg ellende gezien hier op tv en in de krant, de foto's spreken voor zich...........................

Poehpoeh.....wat een hitte zeg,







dat zijn wij kouwekikkerlanders niet gewend hoor, vandaag is het 41 graden!!! maar gelukkig hebben we koeling in huis dus het is het beste om gewoon lekker binnen te blijven



A.s. maandag gaan de kinderen voor het eerst naar hun nieuwe school, ik ben heel benieuwd wat ze ervan gaan vinden, de school is splinternieuw en wordt dan ook voor het eerst in gebruik genomen na de zomervakantie (die duurt hier van december tot februari), ik ben blij dat ze weer wat gaan doen na 10 weken op m'n lip te hebben gezeten, maar al met al is dat eigenlijk heel goed gegaan met die twee, tja ze moesten wel, want ze hadden alleen elkaar om mee te spelen, de vriendjes zullen nu ook wel gaan komen hoop ik.




En ze gaan schoolkleding dragen GEWELDIG!!! nooit meer dat gezeur van "dat staat me niet" of "ik wil dat niet aan" en geen gedoe meer op school over merkjes enzo, ik ben helemaal voor, en de kinderen vinden het zelf ook leuk, gelukkig...



















We hebben een nieuwe huisgenoot, hij heet Jack en is een kitten van nu 13 weken oud, eigenlijk wilde ik geen huisdieren meer, maar ja als je dochter dan met tranen in haar ogen smeekt om een klein katje of hondje of konijntje of, of, of...... ja het maakte eigenlijk niet zoveel uit wat het zou worden, maar dat er iets moest komen dat was wel duidelijk (we hadden het tenslotte in een vlaag van verstandsverbijstering beloofd, in de hoop dat ze het weer zouden vergeten, dom,dom,dom) dus op een zonnige zaterdagmorgen besloten we om eens te gaan kijken bij een kattenopvangcentrum genaamd "Ingrids Haven". Daar zaten grote katten met een "verleden" en een grote ren met kittens die waren "gered" door Ingrid omdat deze katjes uiteindelijk geen goed leven tegemoet konden zien. Afijn grote ren dus, de kinderen mochten in de ren met de kittens spelen, ik denk zo'n stuk of 20, maar Jack (die naam hebben we hem zelf gegeven) eiste de kinderen eigenlijk meteen op, door op hun schoot te kruipen en zo hard als hij kon te spinnen, en zo heeft hij zichzelf leuk weten te verkopen, dus Jack had ons vanaf dat moment uitgekozen als adoptiegezin, kinderen superblij natuurlijk, maar we zijn wel illegaal bezig want eigenlijk mogen we hier geen huisdieren in huis, en volgens mij weet Jack dat want hij gedraagd zich echt voorbeeldig, de kleine engerd.



Eindelijk hebben we onze spulletjes weer!!!!!!!!!









We hebben er lang op moeten wachten, maar na twee maanden was het afgelopen week dan eindelijk zover.






Maar voordat je alles weer in huis hebt ben je wel weer effe verder, zo makkelijk was dat niet.






Allereerst moesten we wachten totdat de container ingeklaard was (hij was op 6 januari aangekomen in de haven van Melbourne) dat kost je zo'n beetje 500 dollar, dan denk je dat je er bent, HA, mooi niet hè.

De douane wil dan dat de container naar een depot wordt gebracht voor inspectie, dus gaat er weer een paar dagen overheen voordat iemand daar tijd voor heeft, maar je wacht netjes af, want wat moet je anders, formuliertje zus formuliertje zo, dan eindelijk komt er iemand om te inspecteren, en wat blijkt!!!! ZE HEBBEN DE GEHELE CONTAINER GELEDIGD IN EEN LOODS, DANKUWEL!

Al onze dierbare en kostbare spulletjes in een hoek van een loods gekwakt, en dat kost u 1150 dollar Mister Wolda!!!!HUH??????Waarom??? Ja ehh..zo gaat dat, en die mensen die al uw spullen héél voorzichtig uit de container hebben gehaald moeten ook betaald worden en de loodsruimte die u gebruikt, en de inspectie, enz,enz.....O wist u dat niet, jammer hoor, ja shit happens.

En weet u wat; dan maken we twee dozen open en dan keuren we alles goed want ja we gaan natuurlijk niet alles nakijken hè, en dan mag u fijn zelf een vrachtwagentje huren, en daar mag u alles ZELF weer inladen, want wij mogen dat niet ivm. met verzekering enzo, u weet wel.....



Jezus wat een domper was dat zeg, zo was het ons dus niet verteld, maar Bert kon fijn twee keer een vrachtwagen volladen in z'n eentje (het was toen ook 40 graden!) want in één vracht ging het niet lukken, en hier voor de deur samen uitladen, we waren echt hélémaal versleten, maar alles is er, en wonder boven wonder, alles is nog heel en redelijk netjes gebleven, dus dat valt weer mee. En Nina heeft haar lievelingsknuffel weer terug na 2 maanden, we wisten niet zeker of die erbij zou zitten, want ineens was ie weg, dus we hoopten dat iemand hem ergens in een doos had gepropt, pffffff.....gelukkig hebben we hem gevonden, dikke tranen van blijdschap had ze, ze was zo blij, nou en ik ook hoor geloof me, ze heeft 2 maanden m'n kop gek gezeurd om dat ouwe stinkding (vind zij niet) wat een opluchting zeg.


Kortom, we zijn weer een beetje "thuis" en het gewone leven kan weer beginnen, maar dan iets warmer.





Groetjes Clau

Hoi allemaal,

inmiddels is het 1 januari, dus bij deze voor iedereen: GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!!!!!!!!!!!!

Bert is nu volop aan het werk, hij is al een week in Sydney geweest, en twee keer een paar dagen in Adelaide, en ik ben aan het soppen en boenen geweest in ons "nieuwe" stulpje, dat was ook wel nodig want de vorige bewoners waren niet van het meest frisse soort! (ik zal jullie de smerige details besparen) maar het is nu bijna klaar dus laat die container nu maar komen, kan niet wachten tot ik m´n eigen spulletjes weer heb.

We zijn in het Yarra Ranges National Park geweest, "leuk!" dachten wij, effe naar een natuurpark, was ook heel leuk, want we zijn daar bij een grote waterval wezen kijken, (zie profielfoto), en we hoorden over een oud goudzoekersstadje dat heet Woods Point, maar dat was best een stuk rijden, door het bos, over gravelwegen, en we kwamen hélémaal niemand tegen, en rijden over gravel duurt dus drie keer zo lang als rijden over asfalt........

Maar ja, op de heenweg als het nog gewoon daglicht is en er is nog genoeg te zien, dan heb je daar niet zo´n erg in, en dan rij je vrolijk verder, en verder en verder........uiteindelijk kwamen we dus toch aan in Woods Point, nou hartstikke leuk, de tijd is daar stil blijven staan 80 jaar geleden, leuk hoor, maar we waren daar snel uitgekeken, tja, en dan moet je terug hé!

Afijn het was inmiddels bijna 8 uur ´s-avonds, en rond half tien wordt het toch echt wel donker hier, we hebben er dus drie uur over gedaan om thuis te komen, waarvan 1,5 uur door een donker bos, met hééééle hoge bomen waardoor je dus geen ontvangst hebt voor je navigatie en ook niet voor je mobiel, en je komt geen mens tegen.............ik heb met het angstzweet in m'n bilnaad gezeten!!!!!! Had ik maar nooit naar" The blair witch project" gekeken, pffffff....JA HET WAS ENG! Met een grote E!

En dan hebben we nog twee schatjes van kinderen die achterin de auto aan je vragen "zeg mam, je moet nu zeker aan die ene film denken hè??" Ja toen wel ja.....bedankt kinders!

Maar goed we hebben het overleefd, ben nog nooit zo blij geweest om thuis te komen geloof ik.

Op naar een volgend avontuur !!!!!

Groetjes uit een zonnig Melbourne

Hallo lieve mensen!!!!!!!





Daar zijn we weer!


Het heeft allemaal erg lang geduurd voordat jullie weer eens iets van ons hoorden, maar we hebben het dan ook razend druk gehad met vanalles te regelen.





We hebben inmiddels een huis gehuurd in Berwick, dat is een grote buitenwijk met veel mooie nieuwe huizen, ik zal meteen even het adres geven voor degenen die het willen opzoeken, dat is: 13 Ellesse Way, BERWICK,VIC,3806,AUSTRALIA, effe kijken op google earth (maps), en je ziet meteen in welke plaggenhut we voorlopig moeten bivakkeren, hahaha....





We hebben lang gezocht (5 dagen nonstop) om een geschikt huis te vinden, in een goeie buurt, met scholen, winkels, etc., en ja , waar moet je beginnen??


Maar we hebben inmiddels wel heel veel buitenwijken (suburbs) gezien, dus we hebben een goede indruk gekregen van hoe alles er een beetje uitziet en bijstaat, ik denk dat we een goede keus hebben gemaakt, maar dat zal later blijken.





We zijn ook al een keer naar Phillip Island geweest, om pinguins te spotten, geen pinguin gezien , want dat werd een beetje te laat voor de kinderen....MAAR....!!! We kwamen onderweg wel een soort dierentuin-achtig ding tegen, dus dachten we, kom, laten we daar eens kijken, dat was echt superleuk, er zaten wombats en koala's, en wallabi's, kakatoes, dingo's, tasmaanse duivel, enz..


maar het leukste was dat er ontzettend veel kangaroes gewoon losliepen die je uit de hand kon voeren, zo gaaf, echt superbrutaal die dingen, ze klauwen gewoon het voer uit je handen, en als je die nagels ziet dan geef je je zakje voer netjes af aan de eerste de beste kangaroe die voorbijkomt, geloof mij!!





Over Melbourne-stad kan ik zeggen dat het onwijs groot is, dat had ik niet verwacht. Je probeert van te voren te bedenken hoe het zal zijn, maar je moet het zien om het te weten: druk, veel, hip, multiculti, eten,eten,eten (heeeeeel belangrijk hier), superstad, 7 dagen per week zijn de winkels open, rot zeg!, supermarkten tot 12 uur 's-nachts open, en vooral.....no worries.


We hebben onze eerste bbq al achter de kiezen bij Inge en Gary in Darley (Bacchus Marsh), was errug gezellig.


Van de week met m'n nicht (Elsa) wezen shoppen, die had ik al 24 jaar niet meer gezien, en die woont ook in Melbourne, al 22 jaar, en binnenkort gaan we effe op de koffie bij haar en man Greg.


En dan de Australiers zelf, ongelooflijk hoe relaxt en aardig die mensen zijn, ze willen je met alles helpen, nemen echt de tijd voor je, als je tegen mensen zegt bv. in een winkel ofzo dat je uit Nederland komt en dat je hier komt wonen, dan geven ze je een hand en heten je welkom in het land, dat is zo apart, in het begin ben je dan nog een beetje achterdochtig, maar gaandeweg merk je dat iedereen zo is, niks moeilijk doen of terughoudend, iedereen noemt je ook meteen bij je voornaam, ook bij officiele instanties, daardoor voel je je ook meteen op je gemak en gaat alles ook makkelijker.



Groetjes van Claudia,Bert en de kinderen (No worries,mate)


PS De rest van de foto`s volgt nog

Lieve mensen, ik begrijp dat jullie graag alles willen zien wat wij op de gevoelige plaat hebben vastgelegd maar onze internetverbinding is nog niet bepaald "je van het"!
We hebben gisteren een tijdje zitten klooien maar we kregen ze er niet op, dus a.u.b. nog even geduld ja!!!!!!!!!!!!

De laatste loodjes, en vertrek.........



Hallo allemaal!!



Na een hectische tijd horen jullie weer eens wat van ons, we hebben tot nog toe geen tijd gehad om wat te schrijven want het is op dit moment erg druk met regelen van van alles en nog wat.



De afgelopen weken zijn we natuurlijk erg druk geweest met inpakken, container regelen, huis schoonmaken, enz..enz..., we hebben onze benen uit onze kont gelopen om alles op tijd klaar te krijgen, maar dat is uiteindelijk (met een hoop stress en veel hulp) toch allemaal gelukt.

Geloof mij, emigreren kost je 10 jaar van je leven!!



Vanaf de 19-de nog een paar dagen bij Pa en Ma Stegers "ingewoond", maar de 23-ste was het dan toch echt zover, de dag van vertrek!!!

Weing geslapen, dus al moe voordat we gingen, maar dat versterkt wel het emo-gehalte op Schiphol als je dan daadwerkelijk door de douane moet, wat een tranendal.....we wisten wel dat dat het moeilijkste moment zou zijn, maar als het dan zover is blijkt het toch moeilijker te zijn dan je al dacht.

Na een vlucht van bijna 12 uur kwamen we op Singapore-airport aan, om daar over te stappen op het vliegtuig naar Melbourne ( 6,5 uur vliegen ), je snapt het al, we waren helemaal afgedraaid toen we aankwamen, en ik werd ook nog eens ziek ( zwaar verkouden, koortsig, algehele malaise, enz...enz...)

Op Melbourne airport, werden we warm onthaald door Sachin (Bert's nieuwe manager) en Inge (Toffe griet uit Darley, vlakbij Melbourne) overnacht in het Novotel, en de volgende dag naar ons tijdelijk verblijf in Glen Waverley gebracht door Sachin.

Daar zitten we nu voorlopig voor een week of drie, en zijn naarstig op zoek naar een permanente woning, we hebben al drie dagen rondgereden en zijn er nog niet helemaal uit, maar dat komt op korte termijn vast goed........



Groetjes Claudia, en de rest

Afscheidsfeestje.........

Afgelopen zondag hebben we een afscheidsfeestje gehad in eetcafé de "Hoecksack" in Heenvliet, Bert z'n zus Petra had dit voor ons geregeld, een borrel, een hapje, cadeautjes, vrienden en familie, een compleet plaatje dus.....
We hebben een supergaaf boek gekregen met van iedereen een foto ( van Bert z'n familie ) en een lief of leuk stukje tekst, nou geloof me, dat was een tranentrekker pur sang, ik heb het de dag erop pas gelezen en ook toen hield ik het niet droog, met speciale dank aan Jeannette, je hebt jezelf weer overtroffen!
Ook kregen we de "Holland overlevingskit" in tweevoud, met pindakaas, hagelslag, stroopwafels, drop, enz.enz. van Gerard en Carla en van Wil en Piet,
( ik ben van plan om een altaar in te richten en ze heilig te verklaren )
Leuk Feyenoordshirtje voor in de auto en Feyenoordsnoepzak met drop van Rick, en van oma Wolda krijgen de kinders nog een delftsblauwe pot met drop.
's-Avonds nog een borrel bij pa en moe stegers, ik had al een hele mooie gouden ring gekregen van pa en ma, maar we kregen ook nog een supermooi boek met luchtfoto's van Australië van m'n oompje René, en van Amparo en Ernst kregen we een digitaal fotolijstje met foto's van leuke dingen die we met elkaar hebben gedaan, echt geweldig.
En grote broer Ger was er natuurlijk ook bij met z'n vrouw Svetlana en haar dochtertje Angelina.
Van Patries en René kregen we nog een cadeautje, dat kwam René vandaag brengen; ook een digitaal fotolijstje met superleuke foto's van hutspot, caravan, en oerhollandse kneuterigheid, erg grappig.......de kaart die erbij zat zorgde er wel weer voor dat ik spontaan in janken uitbarstte, nou dat belooft wat voor zondag!!!
Mensen, allemaal superbedankt voor de mooie cadeaus.

Groetjes Claudia ( en Bert en de kinderen natuurlijk )

Druk,druk,druk......


Tsjongejonge zeg, dat valt allemaal nog niet mee, effe je inboedel inpakken, we hebben straks 6 weken nodig om bij te komen!!

Toen ik nog werkte was alles zóóó simpel, toen kon ik nog uitrusten op de rechtbank, tja ik was tenslotte ambtenaar, die zijn niet gewend om hard te werken hè......
Ik ga d'r straks wel effe van genieten hoor.

We zijn doos na doos na doos aan het vullen,

kamers aan het afbreken,


nog steeds rotzooi aan het weggooien, laatste dingetjes aan het regelen......


Woensdag de container laden, en dan hebben we eindelijk even een paar daagjes rust, hééérlijk!
Effe voorbereiden op de reis,

gisteren bericht gekregen van Alfa Laval, ze zijn druk bezig om een woning voor ons te regelen in de buurt van het bedrijf, dat wordt dan Mt. Waverley (ff zoeken op google earth) we hebben al het e.e.a. gezien, enne...valt niet tegen hoor.

En, oh ja, nog een verzoekje gekregen van Inge ( woont ook in Melbourne ) of we een kastje voor d'r mee willen nemen, welja prop die container maar vol hoor, nog meer verzoekjes???? We zijn nog niet weg!


Claudia

WE GAAN!!!!!!!

Hallo allemaal,Nou het is eindelijk zover!23 november stappen we op het viegtuig om de GROTE STAP te wagen.Melbourne here we come!!!!!!!!!!!!!!By the way (da's engels hè)Ik blijf gewoon hyven hoor, enne....weblog volgen hè, www.woldasdownunder.blogspot.comGroetjes Claudia and family

Bericht geplaatst op Clau d`r Hyves

Hallo blog lezer,
Vandaag zijn(eindelijk)de visa's voor Australië in orde.
De gezondhieds test was eerst niet goed opgestuurdt door de dokter,en dus moesten we eerst nog een keer gekeurd worden(de testjes staan in een ander blog bericht),dat is nu gelukt en mijn vader heeft de papieren zelf op gestuurd en dat is(goed) gelukt.


Ik ben heel blij dat we nu eindelijk 100% zekerhied hebben.
Gr. Angelo

Eindelijk is het zover, de benodigde visa`s waar we zo lang (lijkt lang,is het niet) op hebben moeten wachten zijn binnen.
Het heeft echt wel wat emotie`s teweeg gebracht toen we deze brief binnen kregen.
We zijn echt superblij!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Hieronder een stukje uit het E-mailtje van Denise Jenner van de Visa-dienst



Dear Bert, I am pleased to confirm that your visa application has been approved. Please find attached a copy of your approval letter which contains important information about your visa conditions. In particular, please note the section on Work Limitations – your visa is conditional upon your employment with Alfa Laval Australia Pty Ltd in your nominated occupation. Claudia & the children's Visa approval letters will follow in separate emails. There are no conditions or restrictions on their visas.

Afscheid van de rechtbank!

Afgelopen dinsdag was er een afscheidslunch voor mij en nog twee collega's die weggaan.

Joanneke is een secretaris die gaat verhuizen naar Arnhem omdat haar man daar een nieuwe baan heeft, en Ida , ook van de administratie net als ik, gaat werken bij de gemeente Lansingerland, we zijn met de (bijna) hele afdeling naar café Nul10 geweest in Rotterdam, dat is standaard het café voor de oprotlunch. Henk (onze teamvoorzitter en big boss!!) heeft een hele leuke toespraak gehouden over Melbourne, Arnhem en Lansingerland, hij had goed z'n huiswerk gedaan! We werden ook nog even persoonlijk uitgelicht, ik werd dus getypeerd als; nadrukkelijk aanwezig, grote mond klein hartje.......bedankt Henk!!!!!!

Afscheid nemen is nooit leuk, maar de Esprit-bon, de bloemen en de superleuke kaart die ik gekregen heb maakten veel goed, bedankt mensen!

Na de lunch ben ik natuurlijk meteen de stad ingegaan om m'n bon te verzilveren, nou da's gelukt hoor, ik heb er peperdure laarzen voor gekocht, hééérlijk als je dat niet uit je eigen zak hoeft te betalen.

Mensen, bedankt voor de afgelopen 7 jaar, het ga jullie allemaal goed, en ik ga jullie zeker missen!

P.S.

Zeker de roddel en achterklap op de admi, meiden het was een unieke tijd.....................

Groetjes Claudia

"A ship in the harbor is safe, but that’s not what ships are built for."




Groeten van Bert

visumstress.......

Gisterenochtend kregen we een verontrustend telefoontje uit Sydney.
De mevrouw van de visadienst aldaar, Denise Jenner, belde Bert op om te vertellen dat ze onze medische gegevens nog steeds niet binnen had, die hadden er allang moeten zijn!
Dus gebeld met TNT-post maar daar werden we ook niet wijzer van, ze waren blijkbaar gewoon verdwenen, nergens meer te traceren, nou dat was dus erg fijn, konden we weer overnieuw beginnen! De druk begint nu wel toe te nemen ook vanuit Australië want daar zitten ze met smart op Bert te wachten.
Na heel veel telefoontjes naar de GGD in Rotterdam en de keuringsarts in Breda hadden we het toch voor elkaar om nog dezelfde dag alles overnieuw te doen, uiteindelijk waren we om 7 uur 's-avonds weer thuis met alle nodige papieren, pffffff...............
Vanochtend vroeg kon Bert meteen naar het hoofdpostkantoor in Breda om daar als de sodemieter alles te laten verzenden met een koerier, dat kost een beetje maar dan moet het ook goed gaan, als het goed is gaat morgen alles met het vliegtuis mee en hebben ze vrijdag alles in huis.
Als het nou niet goed gaat dan ga ik heel hard gillen!!!!

Claudia